Część 1 z 2
Ten obrazek przedstawiający małe małpki wydaje się niegroźny, ale licząc je, możesz odkryć, w jaki sposób mózg interpretuje to, co widzi.
Na pierwszy rzut oka obrazek wydaje się zabawny, wręcz dziecinny: małe małpki ustawione w rzędzie na jednolitym tle. Nic nadzwyczajnego. Jednak jedno zdanie od razu przykuwa uwagę: „Liczba małp, które widzisz, określa twoją osobowość”. Ciekawe, prawda? Więc, jak wszyscy inni, zaczynasz liczyć. I tu robi się ciekawie, bo ten obrazek niekoniecznie dotyczy małp… chodzi o twój mózg, a może nawet o twoją narcystyczną stronę – tę typowo ludzką skłonność do nieuznawania tego, co widzimy.
Dlaczego nie widzimy wszyscy tego samego?
To fascynujące, ale patrząc na ten sam obraz, dwie osoby widzą zupełnie różne rzeczy. Niektórzy szybko policzą małpy widoczne na pierwszy rzut oka. Inni zauważą małpy ukryte w kształtach, cieniach lub konturach, a ich liczba nagle wzrośnie.
Kto więc ma rację? Tak naprawdę, wszyscy mają.
Nasz mózg nie działa jak aparat fotograficzny. Nie tylko rejestruje rzeczywistość, ale ją interpretuje. Filtruje informacje, wypełnia luki, upraszcza pewne kształty i podkreśla to, co ważne. W rezultacie nie wszyscy widzimy to samo, nawet patrząc na ten sam obraz.
Twój mózg uzupełnia to, czego nie widzi.
Kiedy patrzymy na złożony obraz, nasz mózg korzysta z tak zwanych skrótów myślowych. Opierają się one na naszych doświadczeniach, nawykach, zmyśle obserwacji i dbałości o szczegóły.
Niektórzy ludzie mają wizję globalną: najpierw widzą całość, ogólny kształt, szerszy obraz. Inni mają bardziej analityczną perspektywę: dostrzegają drobne szczegóły, ukryte elementy i anomalie.
Żaden ze sposobów widzenia nie jest lepszy od drugiego. Są to po prostu dwa różne sposoby przetwarzania informacji.
