Sen często postrzegany jest jako coś automatycznego – coś, co ciało robi samo, gdy tylko zgasną światła. W rzeczywistości jednak sen to jeden z najczulszych procesów biologicznych, jakie zachodzą w naszym organizmie. Reaguje na światło, dźwięk, temperaturę, postawę, poziom stresu, a nawet na najdrobniejsze nawyki, które powtarzamy nieświadomie.
A niewygodna prawda jest taka, że wiele osób nieświadomie pogarsza jakość swojego snu, noc po nocy, nie zdając sobie z tego sprawy.
Nie dlatego, że są nieostrożni. Ale dlatego, że współczesne życie znormalizowało zachowania, które po cichu zakłócają spokój.
To, co „zabierasz ze sobą zasypiając” – otoczenie, urządzenia, których używasz, postawa ciała, a nawet obciążenie emocjonalne – może mieć wpływ na głębokość snu, częstotliwość wybudzania się i samopoczucie organizmu następnego ranka.
Efekty nie zawsze są widoczne od razu. Czasami narastają powoli: nieco większe zmęczenie każdego ranka, nieco mniejsza koncentracja w ciągu dnia, nieco większe napięcie w ciele. Z czasem te drobne zaburzenia kumulują się.
